No i stało się to co od dawna było do przewidzenia – sprawiłem sobie iPhone’a.
Post piszę na gorąco – rozpakowałem go 3h temu.

Temat pierwszy – karta SIM.
Gdybym nie wiedział, że to jest problem to byłby to problem;).
Na szczęście na youtube’ie się roi od fimów jak wsadzić kartę SIM do iPhone’a.

Temat drugi – rejestracja.
Niestety aby zarejestrować iPhone’a i korzystać z App Store’a trzeba pokazać Apple kartę kredytową (żadna z moich dwóch płaskich, ani eKarta mBank’u nie weszła – potrzebna wypukła).
Trochę żal – bez karty kredytowej nie można ściągnąć nawet tych aplikacji, które są Free.

Temat trzeci – aparat.
Czytałem w necie narzekania – jaki to iPhone ma do bani aparat.
W moim dotychczasowym k800i aparat był ekstra (tak mi się wydawało przynajmniej).
Poniżej fotki tego samego biurka – jedna z k800i, druga z iPhone’a. Światło było to samo.

Sony Ericsson k800i

Iphone

To zdaje się obala tezę o kiepskości aparatu w iPhone’ie

Temat czwarty – iPod
Miód, cud, malina – muza gra jak trzeba ;)

Temat piąty – synchronizacja
Na Mac’u poszło jak marzenie – zaczytał wszystko co było potrzebne z kontaktów, kalendarza, zakładek w Safari i jeszcze parę innych rzeczy. Pod wi-fi też się bezproblemowo podłączył

Temat szósty – mapy
Pokazało, że jestem tam gdzie jestem. No to chyba o to chodzi głównie:)

Temat siódmy – email
Ogólnie fail – przez 5 minut weryfikował dane mojego konta i wypluł potem info, że “certifikat dla (null) jest nieważny”. Fajnie…

Na koniec małe podsumowanie – po trzech godzinach zabawy z iPhonem, stwierdzam, że jest cudny, piękny i wspaniały. Ale dzwonić jeszcze z niego nie mogę…

Post sponsorowany

W najnowszym .PSD możemy się spodziewać standardowej porcjii tutoriali.
Z uwagi na premierę pakietu CS4 – mnóstwo miejsca poświęcone jest omówieniu nowych funkcji lub zaprezentowaniu ich w praktyce.
Perełką jest dla mnie artykuł o nocnej fotografii – aż się chce w noc wyjść na miasto z apartem (nie żebym zdjęcia potrafił robić).
Co do reszty – jakość tutoriali stoi na wysokim poziomie, ale nic mnie szczególnie nie zainspirowało (może poza galerią Mariano Villalba – ale to pewnie przez nagie panienki;)
W nowym .PSD mamy też konkurs, gdzie główną nagrodą jest stacja robocza HP – temat ciekawy, więc może dałoby radę wziąść udział (totalnie się łudzę, że będę miał chwilę czasu na to;)
Kolejny raz magazyn nie chciał mi oddać płyt – w każdym numerze są tak mocno przyklejony, że musisz podrzeć całą stronę, żeby się do nich dostać.

Wpadłem w nowy nałóg – oglądania serialu Mad Men.
Opowiada o fikcyjnej agencji reklamowej w latach 60 – “złote czasy” dla reklamy.
“Mad” w Mad Man ma dwa znaczenia – pierwsze to po prostu “szalony”, drugie – skrór od “Madison Avenue”, serca Manhattanu.
Polecam gorąco – w stanach leci już druga seria – pierwszą można oglądać w polsce na FoxLife.

Autorzy

Autorami komiksu jest para David Lloyd (kreska) i Alan Moore (scenariusz).
Obydwoje są (Moore miał jakieś niezależne epizody) mainstream’owymi twórcami komiksów spod sztandaru DC i Marvel.
(ciekawostka – duża część serii pisanych przez Moore’a skończyła na dużym ekranie – jak “From Hell”, czy “Liga Niezwyłych Dżentelmenów”. Jego najbardziej znany komiks – “Watchman” wkrótce pojawi się w kinach).
“V for Vendetta” również doczekała się ekranizacji przez braci Wachowskich.

Scenariusz

Komiks opowiada o walce tajemniczego “V” z totalitarnym systemem, jaki zapanował w Anglii po III wojnie światowej.
Ciężko nie porównywać narysowanego w późnych latach 80 komiksu z filmem jaki na jego podstawie powstał w 2005. No i muszę to przyznać ze lekkim niedowierzaniem – film podobał mi się bardziej.
W komiksie jest kilkanaście wątków więcej – ale wszystkie są niemiłosiernie płytkie. W filmie przedstawiona została tylko podstawowa część historii, za to w moim odczuciu pogłębiona psychologicznie.

Kreska

W typowo amerykańskim DC-Marvelowo-realistycznym stylu. Bez rewelacjii.

Dlaczego nie warto kupować

1. Nie ma Natalie Portman jako Evey
2. Bracia Wachowscy “zmatrixowali” trochę tą historię - w orginalnym komiksie są trzy wybuchy i jedna strzelanina. Przez większość czasu “V” gada wierszem albo prowadzi filozoficzne wywody na temat anarchii i chaosu.
3. V for Vendetta nie doczekało się jeszcze polskiego wydania (a jeden z drugoplanowych bohaterów gada po szkocku – tego pewnie nawet “native english speakers” nie odczytają)
4. Evey w komiksie nawet nie jest podobna do Natalie Portman

Dlaczego warto kupić

Komiks dla każdego, kto uważa, że połączenie Anarchia+Miłość przezwycięży nawet wszechpotężny, totalitarny reżim.
W tej chwili trzeba szukać “V for Vendetta” na ebay’u lub amzonie. (oprócz wydanych w latach 80 10 tomów pojawiła się niedawno wydana wersja kolekcjonerska).

Post sponsorowany

Właśnie trafił do mnie nowy numer magazynu .PSD (11/2008)
Tak pokrótce napiszę co można w środku znaleźć (wraz z moimi zjadliwymi komentarzami).
Redakcja .PSD wykazała się niesamowitą szybkością (pewnie po nocach nie spali) – i zdaje się, że jako pierwszy branżowy magazyn zamieścił dość obszerną realację nowych funkcji Photoshop’a CS4.

Poza tym znajdziemy jak zwykle – całą masę tutoriali.

Niektóre są ciekawsze (np. bardzo dobry tutorial o sztuce fotomontażu “zagubiona”), inne mniej (tutorial o digital painting – opis zagmatwany, rezultat taki sobie, a mam wrażenie, że jak ktoś malowania nie “czuje” to i tak nie da rady tych porad wprowadzić w życie).

Szczególnie się ucieszyłem z tutoriala do Blender’a. Rezultat mógłbybyć lepszy – ale to, że open source się wybija cieszy. (jak w .psd dadzę tutorial z Gimp’a – to dopiero będzie szał).

Najciekawszym tematem numeru jest praca, która wygrała konkurs CGSociety “Sztuka przestrzeni”.
Szkoda tylko, że ten materiał jest wyjątkowo głupio zredagowany – ni to tutorial (gigantycznej ilości pracy wsadzonej w ten projekt nie da się pokazać na 4 stronach), ni to prezentacja pracy (jest jedno większe zdjęcie). Lepiej by było dać w tym miejscu wywiad z twórcą o tym co go zainspirowało, o jego warsztacie itd.

Wysoką cenę (30pln) w pewnym stopniu rekompensują dołączone płyty (video z warsztatami photoshopa i zdjęcia). Szkoda tylko, że płyta u mnie wyła jak piła mechaniczna przy cięciu lasu.

Blanket to magazyn online wydawany w formacie pdf poświęcony ogólnie rozumianej sztuce graficznej.
Jest całkowicie darmowy – do ściągnięcia ze strony blanketmagazine.com
Wydanych zostało do tej pory 12 numerów (pojawiają się dość nieregularnie).
Każdy numer posiada pewnien motyw przewodni, łączący wszystkie artykuły i prezentowane prace (np. w najnowszym numerze są to “podróże”).
Ogólnie – Blanket jest bardziej do oglądania niż do czytania (czasami znajdzie się ciekawy artykuł – ale zdecydowanie szata graficzna góruje nad textem).
W czytaniu (oglądaniu;) Blanket’u o wiele bardziej chodzi o zebranie inspiracji i pozytywnego, kreatywnego kopa, niż o naukę techniki czy trików Photoshopa – mnie akurat bardzo taka konwencja odpowiada.

Scenariusz:
Scenariusz jest dość prosty i nieskomplikowany. 300 Spartan pod wodzą króla Leonidasa broni wąwozu Termopile przed milionami Persów Xerkses’a.
Chłopaki trzymają się 3 dni a potem wszyscy giną z powodu podłej zdrady. (Jeżeli ktoś to uznał za spoiler to znaczy, że spał na historii).
Trudno w tym miejscu nie porównywać scenariusza komiksu z filmem, który powstał na jego podstawie.
W filmie wiele wątków zostało rozwiniętych – to co w komiksie jest ledwie zasugerowane kilkoma planszami, w filmie jest opowiedziane w szczegółach.

Autorzy:
300 jest dziełem człowieka-legendy w świecie światowego komiksu – Franka Millera.

Kreska:
Frank Miller ma wyjątkowo specyficzny styl rysowania – dość oszczędny w formie, nie zawsze realistyczny. Często pomijane są detale w celu podkreślenia nastroju (najczęściej mrocznego i krwawego) danej planszy.
Ponownie nie uciekniemy przed porównywaniem kreski komiksu do filmu. Zupełnie szczerze przyznam, że wizja przedstawiona w filmie była o wiele bardziej “plastyczna” i jakoś do mnie bardziej przemawia. Co nie oznacza, że kreska w 300 nie jest arcydziełem:)

Dlaczego nie warto kupować:
Nie ma wartkiej akcji (tak jak na przykład w filmie – tutaj rzeź Persów sprowadza się do jednej planszy z okrawioną włócznią i półstronicowego wywodu na temat honoru), nie ma półnagich Perskich niewolnic, wiadomo jak się skończy (wszscy giną).

Dlaczego warto kupić:
Krew, pot, honor i bohaterska śmierć – czego chcieć więcej w dobrej opowieści?

Czy jestem zadawolony, że kupiłem ten komiks:
Pewnie

Kilka słów wstępu:
Incal to zbiór 6 tomów opowieści sci-fi, wydanych w latach 80. Bardzo popularne “na zachodzie” – w Polsce szerzej nieznane. Niedawno Egmont wydał wszystkie 6 zeszytów w formie jednego (wielkiego) tomu.

Autorzy:
Scenariusz napisał Alejandro Jodorowsky, a rysunki – legenda europejskiego komiksu – Moebius.

Scenariusz:
Patrząc z perspektywy czytelnika jednotomowego wydania Egmontu, ciężko jednoznacznie wypowiedzieć się co do charakteru scenariusza. Całość zaczyna się jak klasyczne sci-fi (Incal nazywany jest nawet “europejską komiksową odpowiedzią na Gwiezdne Wojny” – moim zdaniem całkowicie niesłusznie, o czym za chwilę). Jednak gdzieś w połowie lektury charakter komiksu skręca o 90 stopni – i dość dramatycznie zmienia się w filozoficzno – religijno – etyczny esej. Biorąc pod uwagę, że orginalnie każda część komisu powstawała parę lat – taka zmiana klimatu nie dziwi, ale czytając to pierwszy raz, należy się przygotować, że Incal w pewnym momencie stanie się opowieścią wyjątkowo metafizyczną.

Kreska:
Boska, cudna, piękna. Charakter grafiki nie jest jednak stały w całym tomie – widać, że przez te parę lat jakie dzieli tom 1 od 6 kreska Moebiusa zmieniła swój charakter.

Dlaczego nie warto kupować:
Jeżeli oczekujesz wartkiej akcji przez całe 300 stron, herosów niczym ryczerze Jedi i wszystkich innych sci-fi dekoracji – zdecydowanie nie kupuj Incala.

Dlaczego warto kupić:
Jeżeli chcesz poczytać 300 stron ekstra komiksu – kup koniecznie.

Link do strony wydawcy (Egmont)

Tym postem rozpoczynam cykl recenzji komiksów na designerblog’u.

Scenariusz
Nie będę streszczał treści komiksu, bo nie o to chodzi, żeby komuś psuć lekturę;).
Napiszę jedynie, że przez pierwszą połowę jest bardzo ciekawie – a gdzieś tak w połowie lektury scenariusz staje się do bólu przewidywalny. W całym komiksie nie ma jednego dymka dialogu – co nadaje całości dość wyjątkowy klimat.

Kreska
Artystyczna, wyjątkowo “europejska”. Dla jednych to zaleta, dla innych wada. Dla mnie zaleta.

Dlaczego nie warto kupować
Z uwagi na brak dialogów i duże (często cała strona) kadry – wszystkie 144 strony można ‘przeczytać’ (z uważnym, wnikliwym przypatrywaniu się każdej planszy) w jakieś 15 minut. Dosyć słaba relacja cena / czas rozrywki.

Dlaczego warto kupić
Komiks jest cudowanie wydany (kredowy papier, twarda okładka, grzbiet z płótna). Cukiereczek normalnie. Bez wątpienia nadaje się na ozdobę kolekcjii.

Czy jestem zadawolony, że kupiłem ten komiks
Tak

link do strony oficjalnego wydawcy (Kultura Gniewu)

Adobe uruchomiło od dawna zapowiadany serwis – darmową wersję online Photoshop’a.

Dla kogo jest to rozwiązanie?
Niestesty ci, którzy oczekiwali pakietu opcjii z pudełkowego, pełnego Photoshop’a nie mają w Express czego szukać.
Prawda jest taka, że serwis przeznaczony jest do wyjątkowo amatorskich zastosowań.
Oferuje praktycznie jedynie retusz zdjęć (paleta narzędzi jest ok, ale nie wykracza poza absolutnie podstawowy zestaw) – nie ma w Express żadnych narzędzi do tworzenia grafiki.

W momencie, kiedy przyznamy, że Adobe Express jest jedynie gadżetem do podstawowej obróbki zdjęć (żeby lepiej prezentowały się na przykład na Flickr, Facebook’u czy choćby Naszej-klasie) – to serwis jest wyjątkowo sprawnym i przyjemnym narzędziem.

Zwłaszcza 2GB miejsca na zdjęcia i możliwość eksportu na flickr i facebook zasługują na uwagę.

Do bardziej profesjonalnych zadań Photoshop Express po prostu się nie nadaje.